HERFSTKIJKDOOS

 

De bomen verkleuren iedere dag wat meer.
In het zachte zon licht loop ik langs de paden
Verzonken, vaak in gedachten aan jou mijn kind door de gevallen bladeren.
Iedere dag liggen er weer wat meer
Bladeren, door de wind tijdens regennachten brutaal afgerukt
Onder een lijdend toeziend oog van de maan, als met een bleek, behuild gezicht.

In de stille lege straten, blaast koud nu daar de wind
Vecht de zon overdag terug zijn best doende om de mens nog even naar buiten te lokken voor een korte wandeling.
Maar het wordt langzaam een onverbiddelijk strijd
De warmte en kracht van de zon is het langzaam van de herfstwind aan het verliezen, terwijl ik nog steeds geniet tijdens mijn wandelingen door het park met Reno mijn hond.

Vanmorgen is de strijd gestreden en de eerste nachtvorst heeft een laagje ijs op de ramen van de auto’s gelegd
Een herinnering komt tijdens mijn wandeling met Reno weer naar boven, als ik de geur ruik van de natte grond, bladeren.
Plotseling zie ik de paddenstoelen staan in voor hun doen, verscholen tussen het hoge gras.
Daar staan zij vier en zo rechtop tussen een handvol dunne zonnestralen als scherven verspreid tussen de wolken door.

En stilletjes huilt even mijn hart, ontsnapt er een zucht tussen mijn lippen. Plotseling is daar De herinnering die ik heb aan jou als kind Jeroen en komt als een tik op mijn schouder plotseling weer boven.
Alsof je zeggen wilt:”Weet je nog ma, de herfstkijkdozen die je met mij altijd maakte?”. Ja, zeg ik hardop lachend en Reno kijkt even niet begrijpend mij verbaasd aan.

En ik vertel, Ja gekke hond, dit doet mij zo denken aan Jeroen. De herfst is mooi vindt jij ook niet lieve hond? De natuur is net een grote kijkdoos vol met al die gekleurde bladeren en mos, met al deze paddenstoelen.
De zomer heeft zich moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkte voor de herfst en de aankomende winter te sterven.

Van de warmte wat de zon nu nog uitstraalt, geniet ik met wandelen nog volop want ook koning winter zal niet lang meer op zich wachten. Ganzen vliegen al gakkend, wat klinkt alsof zij zingen over op weg naar ...samen kijken wij hen op naar boven.
En ik zeg: Kom Reno, we moeten weer verder jongen”. 

 

15-11-2011

Karin

 

 

 


 



....