Gedichten  voor Jeroen I  

 
 
Afvragen
 
Je vraagt je misschien af als ander mens
Hoe het voor een ouder is
Een kind te moeten verliezen
Daarop zal ik je als moeder eerlijk antwoorden
Het lijkt je leven te beëindigen
je hart en leven  doen te bevriezen.
 
 
Ook al ken je het dan nog niet echt
Het is een deel van jezelf wat sterft
Maar wat anderen dan ook mogen denken
Als zij mij zien praten en/of lachen
Ik zorg dat het verdriet om jou een geborgen plaatsje krijgt
en een word met mijn dagelijks verdriet "het "gevecht.
 
 
 
Wij,een elkaar ooit gemaakt belofte
Omdat ons leven,wat er ook gebeuren zou verder moet gaan
Is nog steeds een groot gevecht iedere dag
  Met een voor een andermans gevoel,verborgen traan
Iedere dag een beetje meer sterven,en verborgen weer nog meer doorvechtend
Beseffende Geen dag is sinds die dag ooit meer het zelfde.
 
 
Wat niemand ziet en niemand weet die nooit verloren heeft
Wij gaan Geen nacht in zonder gedachte of zonder een stille traan
 Zij al die hebben verloren wetend,in gedachten en herinnering  zijnde verbonden
Zo zal ons verdere leven voortaan verder moeten gaan
 Voor ons die hebben verloren
En hier als ouders moeten achter blijven.
 
 
Al 6 maanden nu, doorvechtend met een verdriet om jou verlies mijn kind
maar de belofte houdend Ik geef niet op....
 
d.d. 13-07-2007
 
Mama
 





 


         

   

 


   


Dit kaarsje is aangestoken op 13 augustus 2007 voor:
Jeroen Harms

 

Wees gelukkig waar je ook mag zijn.Vandaag al 7 maanden....

Rust zacht lieve schat 

 



Papa & Mama

 

                

 

                        ~~                      

 Al 7 Maanden


Niemand kan jou zomaar vergeten
Het doet bij vele mensen ook nog zoveel pijn    
Nog steeds ook na al 7 maanden maar niet geloven
Dat het zo heeft moeten zijn.

De wereld stond op dat ene moment stil
De zon scheen plotseling niet meer
Het gras verloor zijn frise groene kleur
Het doet nu nog na 7 maanden zó zeer.

Tijd heelt écht niet alle wonden
Het verzacht alleen de pijn,de scherpe randen op den duur gaan misschien wel eraf.
Zonder jou Lieve Jeroen, zal er blijvend, papa's en mijn,ons verdere leven een enorme leegte zijn.

Niets is het zelfde gebleven
Nooit meer jouw stem,jouw schaterende lach
Maar Papa en ik houden ons aan de belofte,proberen nog steeds dapper verder te gaan
al is het wel,Wij leven van dag tot dag.

Denkend aan alle goede en mooie dingen zoals vakanties en reizen,samen met jou te hebben beleefd
Steken wij bovenstaand kaarsje voor jou aan
 met ingedachte

"de kracht" van onze liefde voor elkaar behoudend

 om samen door te gaan.

  13-08-2007

Karin & Peter Harms



 

 


Tranen


Vele malen tranen,al 8 maanden

De tijd,gelijk aan dat jij in mijn lichaam groeiden

Toen in ontwikkeling,een eeuwig durend gevoel van ongeduld,

8 maanden

Tranen...


Om jou, JIJ die is heen gegaan,mijn kind
 nog steeds vele malen tranen, ja.. alweer 8 maanden

Een dagelijks gevecht aangaan met de dag en nacht,

Ik hou stand geef zoals beloofd niet op,

ondanks tijd...nu al 8 maanden.

Om Jou mijn zoon die in onze harten voor altijd zal voortbestaan
vele malen tranen, al 8 maanden


Omdat alles,

zeggende en beleefde moment, doen ons steeds meer beseffen
dat JIJ eeuwig vanuit  het daar  bij ons bent.

Vandaag 13 September al 8 maanden,

Jouw Vertrek en Geboorte voelen nog aan als de dag van gisteren.

    


  





             13-09-2007                      

Mama


  


 

 

De 12e - 8 maanden

Waar zijn de handen die me vast pakte in de kou?
Hoe klonk het gefluister van de woorden ‘ Ma,Ik ben zo blij met jou.’ ?

Hoe blij was ik samen met jou en de hond in de regen te lopen?
Hoe groot was het vertrouwen opgebouwd der jaren dat niets ons kon "slopen"?

Hoe voelde het geluk, toen ik jou voor het aller eerst zag en eindelijk vast kon houden?
Nadat Jij eindelijk... eindelijk uit mijn schoot geboren was en in mijn armen lag?

Hoe koud werd het,toen ik je voor het eerste in mijn armen hield huilende van de pijn en van puur verdriet?

Vandaag nu 8 maanden geleden overkwam jouw een val met je scooter

 op weg naar school.

 Niemand weet mijn verlangens die ik heb in mij, naar jou heb mijn kind

Niets of wat,wat mijn verlangen ooit nog kan doen stillen

en mij dit ooit gelukzalig gevoel nog terug geeft in mijn leven!

 Vandaag de 12e 


 





 
 

 d.d. 12 - 09 - 2007

Karin

 
 

 


Vleugels

Jij en ik, altijd samen
samen waren wij bijna één.
Met elk een vleugel jij links ik rechts
konden wij vliegen en
vlogen wij  samen overal heen.

Maar nu ben je weg
uit mijn tastbare leven, voorgoed.
En ik weet dat ik zonder jou mijn kind
verder moet.

Dus ik eet en ik slaap
en soms lach ik weer, ja geniet ik zelfs weer eens
              maar vliegen, nee vliegen..zoals voorheen              
dat kan ik mijn verdere leven niet meer.
...    

d.d.11-10-2007

                                               Mama    




                      

                                  


     
 
 
Morgen, 13 oktober ,9 maanden
 


's morgens, op 12 januari,
mijn verjaardag
de telefoon rinkelt al vroeg,
hoe vreemd, een felicitatie
en dan een bericht,
wat je verdere leven ontwricht
en je beseft direct :
de angst, altijd rekening gehouden met het feit:
hij gaat het deze keer niet redden
nu raken we hem echt kwijt!
 


 d.d.12-10-2007

Marion

 



 
 


 


 

 
   
 


Het Lijntje


s 'Avonds als ik daar zo sta voor het raam
omhoog kijkend, in het zwart van de nacht
Dan stel ik me voor dat jij daar bent,
en gewoon lief naar me lacht...

Ik zie je niet, ik hoor je niet
Ik sluit me ogen, en beleef een intens moment
Ik weet gewoon, ik voel gewoon
dat jij nog zo dicht bij me bent.

Jij mijn zoon was de lach
die ik op mijn gezicht droeg
De glinster in mijn ogen
          Weg, al 9 maanden nu en ik kan het eindelijk wat geloven        

Soms zit ik te staren...
Terugdenkend aan die mooie 18 jaren
Mijn tranen blijven vloeien
Ze raken maar niet op.

Innerlijke pijn gaat door, blijft groeien
Maar ik kom er boven op!
Rust maar zacht
De eeuwige door staande pijn laat jou met rust
Geloof mij maar..

Mijn tranen vind je op jou
Jouw hoofd wat ik voor het laatst heb gekust
Zodoende blijft de leegte leefbaar 
omdat wij hebben een verbintenis via dát ene lijntje.

 
Voor mij geen vaarwel mijn zoon mijn allerliefste kind
Maar eerder een in overtuigend tot ziens..

13-10-2007
 
Mama


 








  
 
Nog Steeds,
 
 
 
nog steeds missen we jou
 
nog steeds denken we aan jou
 
nog steeds is het onbegrijpelijk
 
nog steeds willen we je ouders steunen
 
nog steeds wensen we dat het anders was
 
nog steeds moeten wij berusten ....
 
nog steeds horen we je lachen
 
nog steeds praten we over jou
 
nog steeds zijn er geen woorden voor ................
 
lieve schat het zal nooit meer hetzelfde zijn maar we kunnen je
 
nog steeds niet vergeten en dat zal nooit gebeuren nog steeds,
 
 
 
                                  nog steeds,nog steeds ..............
 
 
   

                                       13-10-2007

                               Marjan en Peter Prins

 
 
             

 
 


   

 
Die woordjes..
 
 
 
"Gefeliciteerd met je verjaardag Pa"

Vervagen in jouw oren en voor mijn ogen
Een traan glijdt weg
Het is niet te geloven

Onbegrijpbaar

Die woordjes..
Ze deden zoveel met jou
Van binnen maakten ze je altijd blij
Nu is het stil geen felicitatie meer van hem

Die woordjes..
Klein en kort
Ze lieten jou en mij geloven
Dat het leven na mate je ouder echt "beter" wordt

Begrijpbaar

Die woordjes..
Gaven ons hoop en vertrouwen
door de jaren heen zagen wij hem opgroeien
jouw en mijn,onze aller liefste, onze zoon 
 
V VVandaag 31 oktober is het weer zover
en ben jij jarig, mijn lieve man
wij samen,moeten nu verder ouder worden
zonder die woordjes..
 zijn felicitaties
 
" Gefeliciteerd Pa, "
 
zeg ik nu namens je zoon aan jou
want je blijft zijn allerliefste vader
 
"Gefeliciteerd Pa, van wie ik zoveel houd
steken jullie,Jij en Ma maar een kaars vanavond aan
        Het licht zal kracht geven voor de rest van alle verjaardagen    
 de dagen,van jullie samen nog te gaan,
 samen, tijdens jullie leven...".
 
 
31-10-2007
Karin 


  


   
 

Leegte

 het is stil ...
 
Een blad valt van een boom
dagen en tijd kent geen grenzen
10 maanden verder nu in de tijd, zonder jou mijn kind
Toekomst opbouwen,vooruit kijken is wat moet
mijzelf afvragend, hoe in godsnaam hoe...
 
Gevecht leveren vanaf de 1ste dag sinds jouw vertrek
geen benul hebbend van tijd of plaats
mensen gaan door met hun dagelijks leven
      Dood,vertier en vermaak, vrolijkheid en eenzaamheid gaan door      
Ik,verder naar de plek als bondgenoot hand in hand
 
Kijk ik naar de lucht,de mooie wolken de zonnestralen
ontglipt uit mijn mond een diepe zucht
Ik ben het middelpunt van de omgeving in deze leegte 
leeg van zo wijd mijn blik mij gunt
Het is leeg en stil zo verschrikkelijk leeg en stil
zonder jou mijn zoon
 
Een ingehouden gil ontglipt uit mijn mond
Ik schrik van deze kreet
toch blijf ik hopen
 en laat je gaan,daar naar jij gelukkig bent
Ik blijf doorvechten zoals beloofd
 
leegte en stilte...
zó onvoorstelbaar stil en verschrikkelijk leeg
dit zal altijd zo voortaan blijven
stil en leeg.
 
 
 

13-11-2007

Karin 

 





   
 
 
Héy Jeroen,

Het stormt buiten,
het storm in mijn hart,
die storm zal nog lang woeden.
Wel iets afnemen in kracht,
en zolang ,
         hele films van herinneringen aan jou,   
door mijn hoofd waaien,
is het goed.
Laat het maar lekker stormen !
 
13-11-2007
Marion


 



 

   
 
 
 


 

 GEMIS,

Verjaardag 

 



Vanmorgen werd ik wakker, het is mijn verjaardag
en dacht gelijk aan jou.

Ik mis je zo erg,nóg meer dan anders op deze dag wat heet mijn verjaardag of hoe je dit ook nu noemen mag

Het is een raar gevoel, die leegte en kan gewoon niet wennen,
de confrontatie dat jij er niet meer bent ,niet op deze dag

Toch moet ik dit alles ondergaan,want ik leef voort en besta  

 De eerste keer zonder jou,ik zal altijd aan je blijven denken,koester jouw laatste verjaardagsgeschenk

Liefdevol,zorgvuldig uitgekozen,dat speciale boek,door jou geschonken,vorig jaar ,nu nog meer

Ook IK steek nu een kaars aan,net als jouw vader heeft gedaan op zijn verjaardag,speciaal voor jou mijn zoon,om te laten weten ik ga door want vandaag is het mijn verjaardag

 Heffen ik en je vader,een glas op mij hier en jou daar,op nog vele jaren want ik zal “jarig zijn of ik nou wil of niet.”

En kijk....op dit moment dat ik dit hier neerschrijf, komen Zonnestralen volop de kamer in,omhullen mijn lichaam,verwarmen en vult mijn verdrietige hart,een soort van vreugde overspoeld mij

Nu weet ik zeker....

het is goed lieverd,want die zonnestralen vertellen mij dit ben jij...               


  "Gefeliciteerd ma met je verjaardag" hoor ik je ingedachte lachend zeggen  

 IK ben bij je en laat je vandaag echt niet alleen,

              Kijk  Ma, kijk maar naar buiten,

voel die zonnestralen, 

dat zijn n.l.mijn armen

om jouw nu speciaal op deze dag te omarmen.

Wees jarig Ma,en geniet

 je moet hier doorheen want weet

Volgende keer wordt het je 50ste jaar!

zoals  er nog vele jaren zullen volgen

jaar na jaar na jaar......"



d.d. 22-11-2007

Karin

*lees nog eens terug mijn eerst geschreven gedicht
"zonnestralen"
en je zult het beter begrijpen
 

 
 


   
 


 Gedachten die dwalen

al

 11 maanden


Elke dag zijn mijn gedachten nog aan het dwalen

en word de vraag sterker waar

 moet ik vandaag de energie weer vandaan halen.


Elk moment zou ik kunnen huilen

maar elke keer weer,

 doe ik dat,mijn verdriet ,

achter een lach verschuilen.


 Ja jij mag best weten,

Mijn hart huilt keer op keer

waarom doet het toch zo`n zeer want ik accepteer 

 waar je bent.


Maar Ik weet ook, ooit, er komen ook weer zonnestralen

maar moet mezelf eerst uit dit eeuwig dipje halen

 Morgen,Nog een paar weken dan is het 1 jaar geleden

  ik weet het verdriet, nog lang weet niet voorbij.


 Ik weet, ooit komt er een dag

dat  ik weer echt  kan lachen

en ben ik weer in voor echte gein...

                                           


 





12-12-207

Karin


    




Missen


Missen, voelt in december

Loodzwaar.

Missen ,

in december voelt eindeloos,

Hopeloos.

Ontroostbaar.


Bijna een jaar afgesloten,

                  vol herinneringen, verdriet en                     

zo vaak,

ook een lach tussendoor.


Missen,

Is moeilijker in december,

en

tussen de kerstversiering,

Staat voor het eerst,

Jouw  foto !




 

Marion





 13 -12-2007



 

 


Stil,

Sta ik

buiten bij jouw rustplaats,

en

Binnen hoor ik stemmen

Jouw stem ontbreekt

Geen klaterende lach,

Geen grap van jou,

Niet meer,

Nooit meer.

Je bent zo ver weg,

Ik besef op eens

Dat ik deze Kerst

voor het eerst,

bij jullie gezamelijke

rustplaats,

zo dichtbij

in de tuin

m’n tranen wegveeg.

De kaarsjes,

     die om jullie heen staan branden…    

d.d 25-12-2007

Marion




   
 
                                   
                   
                    
                          Moederhart  
                                


Mijn moederhart dat huilt
verwond door diep verdriet
 het zal zijn, Jeroen zijn beeld niet vergeten
ook nu ik hem niet meer ziet


 

Mijn moederhart dat huilt
hoe zou het met hem gaan
past hij wel goed op zichzelf
is hij heel ver hier vandaan?

Mijn moederhart dat  huilt
haast gesloopt door de tijd
ik zie hem nooit meer terug
mijn lieve kind, ik ben je kwijt


Mijn moederhart dat huilt
en smeekt met  natte ogen
Here God, help mij toch
wilt U mijn tranen drogen

Mijn moederhart dat huilt
gebeden toch verhoord
nu tranen van vreugde
door een enkel woord 
 
Nu al haast een jaar voorbij
 Al nu slechts dan in een droom:

Hoi ma, hoe gaat het?
vast houden aan je gevoel he
want ik ben erbij
Laat Pa de vuurpijlen
nu maar schieten allen geen 2 hoor
maar nu 3,
ook eentje voor mij!


Voor iedereen een

Gelukkig 2008!
zodat dat geeft
aan een iedereen weer kracht!
 


 



 

 
d.d. 29-12-2007
Karin 



 

Een groet


Je bent nu zo ver weg.
En ik kijk naar de sterren,
En wilde dat ik je bereiken kon.

Misschien ben je nu wel heel dicht bij de Maan of zon.
Zal de wind voor je waaien?
Mag je zwieren en zwaaien.
En drijven en zweven, net als mijn gedachten doen?

Zonder geluid komt mijn gedachte straks naar je toe.
Al zit ik nu vandaag van binnen
je naam uit te schreeuwen,Ik ben kapot en zo moe.

       Ik wil met je praten, al was het heel even, maar
 weet niet hoe.   
Mocht je mijn gedachte vinden Lieve Jeroen
Laat het dan even,heel even maar, Sneeuwen?

Als teken, dat je mijn gedachten hebt opgepikt?
Voor jou waar je ook mag zijn
wees Gelukkig in  het Nieuwe jaar 2008.
 
Want, mijn lieve kleine Grote  Knuffelbeer
 want, ooit zien wij weer elkaar.
 
Wij, sluiten nu samen, Papa en ik
 het Oude Jaar 2007  af.
 
 
 
31-12-2007

Mama


 


 

 


 
 

 


       Jeroen, 13 februari 2008


Eén jaar,

Eén maand,

De tijd

Glijdt,

Voorbij.

Geruisloos maar

Vol verdriet

Van missen,

Wij vergeten je niet !


Marion