2 jaar, Bewust ondergaan


Precies om 08.30 uur schrok ik wakker vanmorgen, hoor ik nou een telefoon of?Nee het is mijn ingebouwde klok.
dan schiet er als door electiteit een schok door mijn lichaam heen het is de 12e januari, de data waar ik zo tegenop zie als een berg.
Ik zei gisteren nog tegen Peterttoen wij samen de trap op naar boven liepen, Ik zo graag willen, dat als ik ga slapen dan straks pas de 14e weer wakker wordt maar helaas ik geloof niet in sprookjes,trouwens nooit gedaan ook!

Voor ik het weet malen en vliegen de woorden, het telefoontje,die bewuste dag van 2 jaar terug nu weer door mijn hoofd, het was om diezelfde tijd 08.30 uur vandaag al weer 2 jaar verder en het lijkt weer even DAT MOMENT!

Nee denk ik ...Ik weet niet wat ik denk...Ik denk Eerst een warme douche nemen, kom op Ka en ik hou mij voor straks zal het wel beter gaan….Water met Tranen vermengd lopen door het douche putje” Het is puur natuur” Hoor ik Jeroen weer zeggen ;” Ma als ze al mijn en jouw en Pa's tranen zouden hebben opgevangen en moesten zuiveren van de afgelopen jaren in mijn leven dan hadden wij gratis watergebruik voor een jaar gehad en met een glimlach draai ik de kraan weer dicht en droog mijn nu al vermoeide lichaam af.


Ja, denk ik nu lachend en praat hardop tegen jou mijn kind… gelukkig maar dat daarvoor geen extra Rioolreiniging kosten voor al dat verdriet worden berekend anders had ik heel wat meer betaald dan nu.

 Ik sta voor de spiegel en maak mij op en bemerk al gauw Make-up heeft weinig zin vandaag ...ik smeer het erop en het “loopt” er zo weer af.
Kan mij het ook schelen, lekker belangrijk, ik ben wie ik ben een moeder met vandaag extra verdriet om haar gemiste zoon die is dood! Mag ik er dan "niet uitzien" met rode behuilde ogen?Hoewel het morgen de 13e januari zijn sterfdag is heb ik het moeilijker met vandaag de dag van zijn ongeluk.


Rond 11.30 uur loop ik naar beneden met mijn hand zo bewust de trapleuning vasthoudend, haast met een soort van tederheid… Bewust van het feit deze trapleuning is al diverse keren vastgezet omdat Jeroen hem bijna uit de muur  had getrokken als hij weer eens een bloeding in zijn knie of enkels had en amper de trap op kon komen.

En voor ik het weet, is mijn blik weer vertroebeld door mijn tranen.
Hoor ik de woorden ;”Ma maak maar even een broodje met kaas dat eet ik dan zo op want ik heb haast ”Samen staande aan het aanrecht dat broodje opgegeten en toen zei hij;” Mam Ik ga,Ik ben zo blij jou als mijn Ma te hebben ,ik hou toch zo veel van jou en Pa”.


 Als ik dit neer schrijf Voel nog weer zijn armen om mij heen niet wetende dat dit de laatste keer zou zijn, God allemachtig wat doet dit  moment pijn!
Ik zet de radio maar aan toch nog wat geluid in huis….
Peter is naar zijn werk, ik ben alleen ,steek een kaars aan bij Jeroen zijn foto en laat mijn tranen lopen,beter zo dan op te kroppen…
Dan loop ik naar buiten de tuin in om het olielampje wat staat in de lantaarn bij zijn Urn aan te gaan steken  en plotseling schijnt de zon en John Farnham zijn song You’re the Voice klinkt door de kamer.
Dank je wel Sky radio  en ik draai de volumeknop op stand 10 de muziek boxen staan bijna te dansen en ik brul en jank nog harder dan daarnet….en het voelt goed.

Mijn dag vandaag vol verdriet …
(vandaag meer dan normaal) onderga ik bewust
Ik heb het weer gehad
Dank zij jouw lied Jeroen
weet ik jij bent er nog steeds.
Jij bent niet weg!
Als of het zo moet zijn
Al jouw lieveling muziek nrs. worden gedraaid
Door Sky-radio
En ieder lied geeft  zijn herinnering

Alsof jij wilt zeggen Kom op
Jongens het leven gaat verder
Alleen jullie daar en ik hier!
Kijk vanavond en zeker morgen maar even omhoog
Dan geef ik je een dikke knipoog!

Wat ik al eerder zei:Hoewel het morgen 13 januari uiteindelijk jouw sterfdag is Lieve Jeroen IS deze dag de 12e veel moeilijker omdat ik je toen voor het laatst heb omarmd,lekker geknuffeld hoe groot je ook was,je bewust gedag hebt gekust uitgezwaaid en voor het aller laatst heb horen lachen....en ik wist niet dat dit de laatste keer zou zijn...

Toch ben ik blij en het voelt nog steeds Goed dat papa en ik je hebben kunnen laten gaan in alle rust en vrede naar dat gene

"Het Witte Licht"


IK ga zo een lange wandeling maken met de hond
en wie mij ziet lopen met rode ogen weet ik heb verdriet verstop ze niet achter een zonnebril!
Dubbel verdrietig is dat ik mijn zus moest bellen om haar te feliciteren met haar verjaardag en gelijk het slechte nieuws van Jeroen zijn ongeluk moest vertellen.... Toen mij liefste vriendin gebeld dat hij haar verjaardag misschien niet meer zou halen...en daar rekening mee moest houden Ik heb de mensen gebeld waar hij het meeste van hield..

En Ja…voor als jij denkt  wat is zij er nog erg mee bezig als je dit alles leest 
Gelukkig wel want Jeroen is en blijft mijn zoon!
Hier zo van tijd tot tijd iets neerzetten en “delen met anderen” die Jeroen ook goed hebben gekend is een heerlijke uitlaatklep!

Al 2 jaar
Zo ver weg
en toch nog steeds
Zó dichtbij


 


 

 


En ook vandaag schijnt achter de wolken toch weer zon!

Vanavond neem ik een heerlijk glas wijn op de verjaardag van mijn lieve zus en morgen op die van mijn vriendin

want Jeroen zijn levens inzicht en motto was

Herdenk mij maar op de dag dat ik geboren ben

en dat je mij hebt gekend,

en niet de dag dat ik overleden ben! 

 


 

Rust Zacht mijn Lieve Kanjer

waar

je ook mag zijn!

 

 

12-01-2009

Mama